ဘယ္ေတာ႔မွ မငိုေစရဘူး

သစၥာရွိေသာ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာကို ေပးစြမး္ႏိုင္ေသာ ကိုယ္ျဖစ္ရလို၍…. ခ်စ္သူ၏ သစၥာရွိေသာ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာကိုပိုင္ဆိုင္ခြင​့္ ရရွိႏိုင္ေသာ ကိုယ္ျဖစ္ရပါလို၏….

ဘယ္ေတာ႔မွ မငိုေစရဘူး (အေမ)  " ရွူိက္ငိုသံသဲ႔သဲ႔နဲ႔အတူဝမ္းနည္းနာက်င္ေနတဲ႕အေမ႔မ်က္ႏွာေလးကို ေငးၾကည့္ေနမိသည္။အေမ႔ကေငးၾကည့္ေနတဲ႔ သူမကိုၿမင္ေတာ႔ပါးျပင္ေပၚစီးက်ေနတဲ႔မ်က္ရည္ေတြကိုသုတ္လိုက္ၿပီး" ျပန္ရေအာင္"တဲ႔။သူမေခါင္းညိတ္ျပမိလား မသိ။ အေမကဆိုင္ရွင္ကိုဖုန္းခက်သင့္ရာရွင္းၿပီးေတာ့သူမတို႔သားအမိႏွစ္ေယာက္ဆိုင္ထဲကထြက္ခဲ့ ၾကသည္။      ၁၉၈၉ခုႏွစ္သူမတို႔ၿမိဳ႕ေလးကၿမန္မာျပည္ရဲ႔ခ်က္အခ်ာသိပ္မက်တဲ့…ၿမဳိ႕ငယ္ေလးတစ္ၿမိဳ႕ပါ။ကားေတြလည္းတေန ကုန္မွ (၅) စီးေလာက္သာအိမ္ေရွ႔လမ္းေပၚ ျဖတ္သန္းသြားတာေတြ႕ရတတ္သည္။ ၿမင္းလွည္းေတြကေတာ႔ ရန္ကုန္မွာဆိုလမ္းမေပအၿမဲေတြ႔ရတတ္တဲ့ဘတ္စ္ေတြလိုေပါပါသည္ ။ေၾသာ္…ႂကြားၿပီးေျပာရဥ​ီးမယ္။သူမတို႔ အိမ္မွာေတာ႔ ကားေလးတစ္စီးေတာ႔ ရွိပါသည္။  ၿပီးေတာ႔ သူမတို႔ၿမိဳ႕မွာသူေဌးေတြမွစီးႏုိင္တဲ့ အေဖ႔ ဆိုင္ကယ္ေလး ရယ္ အလုပ္သမားေတြစီးဖို႕ ဝယ္ထားတဲ႔ ဆိုင္ကယ္ေလးရယ္ သူမတို႔ မိသားစုမွာ ရွိပါသည္။ ခက္တာက သူမတို႔ အိမ္မွာ ဖုန္း မရွိတာ။ သူမတို႔ ရပ္ကြက္မွာ ဖုန္း ရွိတဲ႔ အိမ္ဆိုလို႔ သူမတို႔ အိမ္ရဲ႕ မ်က္ေစာင္းထိုးက ဆန္စက္ေတြ ပိုင္တဲ႔ အိမ္ရယ္ သူမတို႔ေနတဲ႔ လမ္းနဲ႔ တစ္လမ္းေက်ာ္က ကုန္စံုဆိုင္အႀကီးႀကီး ပိုင္တဲ့အိမ္ရယ္ပဲ ရွိတာတဲ့။ အေဖျပန္လာတုန္း က ေမးေတာ. ေနာက္တေခါက္အေဖျပန္လာရင္ ဖုန္းေလ်ွက္မယ္႔ ကိစၥေတြလုပ္မွာတဲ႔။ ေျပာင္းကာစဆို ေတာ႔ အရာရာအဆင္သင္႔ ျဖစ္ဖို႔က မလြယ္ဘူးတဲ႔။ အင္း...  ဟုတ္တယ္… ဒီၿမိဳ႕ေလးကို သူမလည္း လြန္ခဲ႔တဲ႔ ႏွစ္လေလာက္ကမွ သိခဲ႔တာ။ေရာက္စက အိမ္ေရွ႔လမ္းမေပၚမွာ ျမင္းေတြ အီးအီးပါသြားတာေတြ႔လို႔ ထမင္းမစားပဲ ေနခဲ႔ ဖူးသည္။   " ေမေမ သမီးတို႔ဘယ္ေတာ့  ျပန္မလဲ" ေမးေတာ႔ အေမက "အေမ မီးဖြားၿပီးရင္ ျပန္ ျဖစ္မလားပဲ " တဲ႔။  အင္း… အေမ႔ ဗိုက္ကအႀကီးႀကီးပဲ။ အဲဒီ ဗိုက္ထဲမွာ ကေလးေလး ရွိတယ္တဲ႔။ အေမက သားေလးလိုခ်င္တယ္တဲ႔။ အေဖေရာ အစ္မေတြေရာ အမ်ိဳးေတြေရာ…. သားသားေလး ေမြးဖို႔ အေၾကာင္းပဲ ေျပာေနၾကတယ္။ သူမကို အေမက  "သမီးေရာ.. ဘာေလးလို ခ်င္လဲ..ညီမေလး လား… ေမာင္ေလးလား" လို႔ ေမးေတာ႔ သူမမဆိုင္းမတြ ပဲ "ညီမေလး"  လို႔ျပန္ေျဖမိတယ္။       "သမီးဒီမွာေက်ာင္းေနရမွာေနာ္…သ​မီးအသက္ငါးႏွစ္ရွိၿပီေလ…၀လံုးတန​္းေလး(သူငယ္တန္း)တက္လို႔ရၿပီ" လို႔အေဖကေျပာေတာ့သူမတအံ႔တဩျဖင့္​ ျပန္ေမးခဲ့ရသည္။  "ေဖေဖေရ…ေမေမေျပာေတာ့ ကေလးေလးေမြးၿပီး ရင္သမီးတို႔ၿမိဳ႕ကိုျပန္မွာတဲ့။"  အေဖက သူမစကားကိုအားပါးတရ ရယ္ေမာရင္း"အခုေနတဲ့ၿမိဳ႕ကသမီးရဲ႕ၿမိဳ႕ေလ​အခုေနတဲ့အိမ္ႀကီးမွာသမီးကိုေမြ​ခဲ့တာ…သမီးတစ္ႏွစ္သမီးေလာက္အ႐ြယ္​္မွာအေဖကအလုပ္တာ၀န္နဲ႔ရန္ကုန္ ကိုေျ​ပာင္းရတာေလ…အဲဒါသမီးၿမိဳ႕အစစ္မဟ​ုတ္ဘူး…ဒီၿမိဳ႕ေလးကမွသမီးရဲ႕ၿမိဳ႕…အေဖတို႔ဒီၿ မိဳ႕မွာပဲအတူ တူေနေတာ့မွာ…" "အာ…လမ္းေပၚမွာျမင္းေတြအီအီးအရ​မ္းပါတာပဲ…ဒီၿမိဳ႕ကိုသမီးမႀကိဳက​္ပါဘူး"…..ရႈံမဲ႔ ကာျပန္​ေျပာေတာ့ အေဖကသူမ ကိုဖက္ၿပီး အူလႈိက္သည္းလိႈက္ရယ္ေမာေနခဲ့သည္​။                               ​         ညီမေလးေမြးတဲ့ညမွာ သူမႏွစ္ႏွစ္ၿခိဳက္ၿခိဳက္အိပ္ေမာ​ က်ေနသျဖင့္ မသိလိုက္ပါ။ အိပ္ယာကႏိုးေတာ့ သူမရဲ႕ မႀကီးကေၿပာတယ္ "ညီမေလးရွိေနၿပီ" တဲ့။  သူမအေမရဲ႕ အခန္းထဲ သြားၾကည့္ေတာ့ ညီမေလးဆိုတာေလးက မ်က္လံုးေလးေတြမွိတ္လို႔။ နီရဲတြတ္ေနတာပဲ…။  သူမ မကိုင္ရဲတာနဲ႔ အျပင္ျပန္ထြက္ၿပီး မီးဖိုခန္းထဲ၀င္ကာ ေပါင္မုန္႔မီးကင္ကိုေထာပတ္သုတ္က​ ာ ႏြားႏို႔ပူပူနဲ႔ေသာက္ေနမိတယ္။ ခဏၾကာေတာ့ အေမဘက္က အမ်ိဳးေတြနဲ႔ ေဘးအိမ္ကအန္တီႀကီးတစ္ေယာက္ မီးဖိုခန္းထဲ၀င္လာၿပီး သူမကိုျမင္ေတာ့...   " ညီမေလးကို ျမင္ၿပီးၿပီလား…၀တုတ္ေနတာပဲ… ကံေကာင္းလို႔ သမီးအေမ မေသတာ… ကေလးကအရမ္းႀကီးေနလို႔…  ဆရာမက အေမမေမြးႏိုင္ရင္ ကေလးကိုပဲအဆံုးခံေတာ႔မွာတဲ႔"။  သူတို႔ဘာကိုဆိုလိုတယ္ဆိုတာသိပ္​ေတာ႔နားမလည္ပါ။ သူမသိတာကကေလးေလးကနီရဲတြတ္ၿပီးအရမ္းကိုအသည္းယားဖို႔ေကာင္းတာရယ္။ေသးေသးေလးဆုိတာရယ္ပဲ သိ သည္။ "ကေလးကထူးျခားတယ္…မ်က္ႏွာဖံုးစြ​ပ္နဲ႔ေမြးတာတဲ႔"…နည္းနည္းေတာ႔စိ​တ္၀င္စားလာၿပီးအေမရဲ႕ အစ္မႀကီးေမ​ကို  " အဲဒီမ်က္ႏွာဖံုးကဘယ္မွာလဲဟင္" ဟုေမးမိသည္။  "လႊင့္ပစ္လိုက္ၿပီ""ဟယ္…ရွင္မသိဘူးလား။အဲဒါကိုသိမ္းထားရ​မွာေလ…သိမ္းထားရင္တသက္လံုးသူေ႒း​…လိုတရရွင့္"လို႔ေဘးအိမ္ကအန္တီႀကီးကႀကီးေမကို ေျပာေနျပန္သည္။  ဘာေတြေျပာေနၾကမွန္းမသိ၍ မီးဖိုေခ်ာင္ထဲမွျမန္ျမန္လစ္ထြက​္ခဲ႔သည္။  အင္း…သူမမွာ ညီမေလးတစ္ေယာက္ရွိေနၿပီ။                               ​   xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx​xxxxxxxxxxxxx    ညီမေလးေမြးၿပီး ႏွစ္လၾကာတဲ႔အခ်ိန္မွာ သူမဒီၿမိဳ႕ေလးမွာေနသားက်ခဲ႔ၿပီ။​ ေက်ာင္းမွာ စကားသံေတြသူမနဲ႔မတူတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေလးေတြရခဲ့တယ္။ ၿပီးေတာ့…အရင္ကလို သူမကိုအေမ ထမင္းခြံ႕မေကၽြးေတာ႔ပါ။ အေမက ညီမေလးကိုႏုိ႔တိုက္ေနရတယ္ေလ။အရင​္ကဆိုအေမကသူမကိုထမင္းခြံ႕ေကၽြးရ​မွေက်နပ္တတ္ခဲ့ေပမဲ႔အခုဆို…  အေမ႔နံေဘးမွာ သူမ ထမင္းပန္းကန္ေလးနဲ႔ထိုင္ၿပီး ညီမေလးႏို႔ေသာက္ေနတာကိုၾကည့္ရင္​ း သူမဘာသာသူမထမင္းစားတတ္ေနၿပီ။ အေဖကေတာ႔ အလုပ္ကိစၥေတြနဲ႔ နယ္အၿမဲသြားေနရတဲ႔သူဆိုေတာ႔ အိမ္မွာသိပ္မရိွ။ အိမ္ျပန္လာရင္ေတာ႔ သူမကိုေရာ မိသားစုကိုပါ ဂ႐ုစိုက္တတ္ပါသည္။ေနာက္ဆံုးအေခါ​က္ျပန္လာတုန္းကေတာင္ အေဖကသူမကိုေမးေသးသည္။  " သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ေက်ာင္းကျပန္လာတိုင္းေဆာ႔ေနတယ္ဆ​ို… ဒီမွာေပ်ာ္ေနၿပီမဟုတ္လား " တဲ႔။  သူမက ေခါင္းကိုခပ္သြက္သြက္ညိတ္ျပရင္း​ " သမီးကိုေမေမက ေက်ာင္းသြားရင္မုန္႔ဖိုးေတြေပးတ​ယ္" လို႔ေျပာရင္း  "ဒါဒို႔ျပည္…ဒါဒို႔ေျမ" လို႔ဆိုၿပီး…တီဗြီကလာတဲ႔  ႏုိင္ငံေတာ္သီခ်င္းလိုက္ေအာ္ဆို​ေနမိေလသည္။  အေဖက တီဗီြေရွ႕ခုန္ေပါက္ေနတဲ႔သူမကို အတင္းလွမ္းခ်ီၿပီး " ႐ႉး…ညီမေလးလန္႔သြားဦးမယ္…ေမႀကီ​းလည္းအခန္းထဲ  မွာအိပ္ေနတယ္" သူမကိုဧည္႕ခန္းထဲ ခ်ီသြားေတာ႔သည္။  တကယ္လည္း…အေဖကတစ္ခုခုေျပာရင္အိ​ မ္မွာရွိသမွ်လူေတြအားလံုးက အတြန္႔မတက္ရဲဘူးေလ။  " သမီးေလးက ေမႀကီးေပးတဲ႔မုန္႔ဖိုးနဲ႔ ဘာေတြ၀ယ္စားလဲ" လို႔အေဖကေမးေတာ႔…  ဧည့္ခန္းစားပြဲေပၚမွာတင္ထားတဲ႔​ ပန္းအိုးထဲမွႏွင္းဆီနီနီကိုလက္န​ဲ႔အသာညွစ္ရင္းမွ သူမအေဖကိုမ၀ံ႔မရဲၾကည့္မိသည္။ အေဖကသူမကိုသတိထားၿပီးၾကည့္မေနပါ​ ။ ဧည့္ခန္းျပတင္းေပါက္ကတဆင့္ အျပင္ကိုေငးေနတာေတြ႕ရသည္။  သူမက မ၀ံ႔မရဲႏွင့္ " ဟို…ေခ်ာ႔ကလက္နဲ႔ ေပါင္မုန္႔"…လို႔ညာေျပာမိသည္။  "ဪ…အင္းအင္း…ေကာင္းတယ္…ေခ်ာ႔ကလ​က္ကိုေက်ာင္းမွာ၀ယ္မစားနဲ႔…အေဖ၀​ယ္ေပးထားတဲ႔ဟာေတြပဲစား  ေလ" တဲ့။  " မရွိေတာ႔ဘူးေလေဖႀကီးရဲ႕…ကုန္တာၾ​ကာၿပီေလ"… လို႔ျပန္ေျဖေတာ႔ အေဖက…  " ေအးေအး…သမီးသူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ေဆာ​့ခ်င္သြားေဆာ့ေတာ႔…အေဖအလုပ္ရွိလ​ို႔"… လို႔ေျပာေတာ႔ သူမက ‘ေဟး’ လို႔ေပ်ာ္ရႊင္စြာေအာ္ဟစ္မိေလသည္​။                               ​ xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx​xxxxxxxxxxxxxx    တကယ္ေတာ႔ သူမအေဖကိုဘယ္တုန္းကမွ မလိမ္ခဲ႔ဖူးပါ။ မလိမ္ရဲေလာက္ေအာင္လည္းေၾကာက္တာျ​ ဖစ္သည္။ ဘာေၾကာင့္မွန္းေတာ့မသိ…အေဖက ေရခဲေခ်ာင္း၊ဇီးထုပ္တို႔စားရင္ ႐ိုတ္တတ္သူျဖစ္သည္။ အဲဒါေတြစားရင္ သမီးတို႔ေနမေကာင္းျဖစ္မွာတဲ႔။ ဆိုးေဆးေတြအမ်ားႀကီးပါတာတဲ႔။ မစားဘူးလားဆို…စားဖူးတာေပါ႔။  အေဖနယ္သြားရင္ အေမကိုေျပာၿပီး စားဖူးပါသည္။ အခုဆိုေက်ာင္းမွာ၀ယ္စားေနက်။  အေမက ညီမေလးႏွင့္အလုပ္႐ႈပ္ေန၍ သူမဘာ၀ယ္စားေနသည္ကို မေမးျဖစ္သလို အေဖကလည္းရွိမေနခဲ့ဘူးေလ။  ဒါေပမယ္႔…သူမကလိမ္ရဲတဲ႔သတၱိေတာ​့မရွိပါ။ လိမ္ရင္အေဖက ပို႐ုိတ္တတ္သည္ေလ။ အခုဘာလို႔လိမ္မိ္သြားသလဲဆိရင္သူ​မလည္းေသခ်ာမသိပါ။  အေဖကသူမကိုေမးၿပီးၾကည့္မေနခဲ့တ​ာကိုေနာ္…။  ၿပီးေတာ့…ေခ်ာ႔ကလက္လည္းကုန္သြာ​းတာမသိဘူး…။  အရင္ကဆိုအေဖအၿမဲ၀ယ္ထားေပးတယ္ေလ​…။  ၿပီးေတာ့…အေဖကပိုသေဘာေကာင္းလာတ​ယ္။  အရင္ကဆို ဒီအခ်ိန္ဆို…တစ္ေရးအိပ္ရတယ္ေလ…။​  အိပ္ယာကႏိုးမွ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ေဆာ့ရတာ…။                               ​   xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx​ xxxxxxxxxxxxxxxx    ညီမေလးက ၃လအ႐ြယ္သမီးေလးျဖစ္ေနၿပီ။  ေမြးတုန္းကလို…တို႔ထိလိုက္ရင္ အသည္းယားစရာမေကာင္းေတာ့ဘူး။  နီနီရဲရဲေလးႏွင့္ ၀၀ကစ္ကစ္ေလး…။  မ်က္ဆံေလးေတြကမဲနက္ေနၿပီး…ပါးေ​လးကေဖာင္းကစ္ေနေရာ။  ေက်ာင္းကျပန္လာရင္ သူမပုခက္ေလးဆီသြားၿပီး…ကေလးေလးက​ိုဖက္နမ္းတတ္တဲ႔အလုပ္တစ္ခုတိုးလ​ာခဲ့တယ္။  အေမကအလုပ္မ်ားေနရင္အေမ႔အစားသူမ​ဆိုခ်င္တဲ႔သီခ်င္းေတြဆိုၿပီး…ပု​ခက္လႊဲေပးတတ္တယ္။ အေမကေလးေလးကိုအစာေကၽြးရင္ေတာ့သူ​မအၿမဲရွိေနဖို႔ႀကိဳးစားတယ္။  ကေလးေလးကိုေကၽြးတဲ႔သံဗူးထဲကအမႈ​န္႔ေတြကိုႏြားႏုိ႔အစစ္နဲ႔ေရာၿပီ​းေကၽြးတဲ႔အစာေလးကိုႀကိဳက္လို႔ပါ​။ အေမကကေလးေလးကိုခြံ႕ေကၽြးရင္သူမက​ိုလည္းလွမ္းလွမ္းခြံ႕ေကၽြးတတ္လိ​ု႔ပါ။ အဟီး…။                               ​  xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx​ xxxxxxxxxxxxxx  အေဖဒီတစ္ေခါက္ျပန္လာေတာ့ ဖုန္းေလးပါလာတယ္။ ေခ်ာ႔ကလက္လည္းပါလာတယ္။ အလုပ္တာ၀န္နဲ႔မို႔ အလုပ္ကေပးတဲ႔ဖုန္းေပါ႔။ အဲဒီ့ဖုန္းက အေဖသူသြားရင္အၿမဲယူသြားတတ္တယ္ေလ​…ျခင္းေလးထဲထည့္ၿပီးေတာ့။ အေဖအရင္ကထက္ပိုအလုပ္မ်ားလာတယ္။ အေမနဲ႔အရင္ကလို ရန္ျဖစ္တဲ့အသံမၾကားရေတာ့ဘူး။ အေဖက အလုပ္ကိုအရမ္းႀကိဳးစားတဲ႔သူေလ။  ဖုန္းေလးတတီတီျမည္ရင္အေဖက "႐ႉး" လို႔ေျပာၿပီး ခ်က္ခ်င္းဆိုသလို ေျပးေျပးကိုင္တတ္တယ္။ ျပီးေတာ့… အိပ္ခန္းထဲ၀င္ ၿပီး တိုးတိုးေလးပဲေျပာတတ္တယ္။ အေဖစကားေလးတိုးတိုးေျပာတာသူမသေဘ​ာက်တယ္။ ဘယ္တုန္းကမွမေျပာဖူးေတာ့…တစ္မ်ဳ​ိးေလးပဲ…။                               ​   xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx​xxxxxxxxxxxxxxx  "မိန္းမေရ…ကိုယ္ဟိုမွာထပ္ၾကာဦ​းမယ္ထင္တယ္…၆လေလာက္ေပါ႔…ၿပီးရင္​ေတာ႔ဒီေျပာင္းခြင့္ရမွာပါ…ဟိုမွ​ာေနရတာ  ပ်င္းဖို႔ေကာင္းတယ္…အားခ်ိန္ဆိ​ုရင္ကက္ဆက္ေလးပဲနားေထာင္ေနရတယ္…​ဒီတစ္ခါျပန္ရင္အိမ္ကကက္ဆက္ႀကီးယ​ူသြားမွ"  "အင္းေလ…ယူသြားေပါ႔ရွင္…အိမ္မွ​ာလည္းဘယ္သူမွနားမေထာင္ဘူး…ၿဖိဳး​ေလး(သူမကိုဆိုလိုပါသည္)  လာလာကလိလို႔ေတာင္စိတ္ပူရေသးတယ္​…ေစ်းအရမ္းႀကီးတဲ့ဟာဆိုေတာ့ေသခ်​ာေတာ့ဂ႐ုစိုက္သံုးေပါ႔…"  ထမင္းစားခန္းမွာမိသားစုအတူတူထမ​င္းစားရင္းအေဖနဲ႔အေမေျပာေနေသာစက​ားကိုနားေထာင္ေနမိသည္။ အဲဒီကက္ဆက္ႀကီးကိုသူမအရမ္းႀကိဳက​္ပါသည္။အေမကေတာ့အရမ္းကိုဆူညံတယ္​ဆိုၿပီး  သီခ်င္းနားေထာင္တိုင္းအရင္ကကက္​ဆက္အေဟာင္းေလးနဲ႔ပဲေက်နပ္တတ္သူျ​ဖစ္သည္။  တကယ္ေတာ့အဲဒီကက္ဆက္ႀကီးကိုသူမအ​ေဖႏုိင္ငံျခားသြားတုန္းက၀ယ္လာခဲ​့တာျဖစ္သည္။  သူမကက္ဆက္ကိုဖြင့္ဖို႔ႀကိဳးစား​တိုင္းအေမက  "ၿဖိဳးေလးေနာ္…သမီးအေဖျပန္လာရင​္တုတ္တုတ္မိေနဦးမယ္…ကက္ဆက္နဲ႔ေ​၀းေ၀းေန"…တဲ႔ ။  "ၿပီးေတာ့မိန္းမေရ…ဆိုင္ကယ္ေတြ​လည္းဒီအတိုင္းထားတာထက္…ဟိုယူၿပီ​းအလုပ္မွာပဲသံုးတာပိုအဆင္ေျပတာေ​ပါ႔… ဟုတ္ဘူးလား"  "အင္း…ရွင့္သေဘာ"  အင္း…ဆိုင္ကယ္ေတာ့သူမစိတ္မ၀င္စ​ားပါ။ သူမအတြက္ဘီးေလးဘီးနဲ႔စက္ဘီးေသးေ​သးေလးရွိသည္။  "ႏွစ္စီးစလံုးျပန္ေရာင္းၿပီးအခ​ုအသစ္၀င္တဲ့modernနဲ႔လဲလိုက္ရင္​ေကာင္းမယ္ထင္တယ္… ေငြလည္းနည္းနည္းပိုထြက္မွာေပါ႔"​  "အင္း…အင္း"  အေမကလည္းစိတ္၀င္စားပံုမေပၚပါ။ အေမ့ေပါင္ေပၚမွာထိုင္ရင္း…တံေတြ​းပူစီေပါင္းမႈတ္ေနတဲ႔ ညီမေလးရဲ႕ႏႈတ္ခမ္းကိုလက္ကိုင္ပု​၀ါေလးနဲ႔လွမ္းသုတ္ေပးေနတယ္။ အစ္မေတြကေတာ႔ထမင္းဆက္စားရင္းသူမ​လိုနားေထာင္ေနဟန္တူပါသည္။   "ဪ…ဒါနဲ႔ …ကိုယ္႔အတြက္သိမ္းထားတဲ႔ပစၥည္းေ​တြလည္းေပးလိုက္ပါဦး…သိတဲ႔အတိုင​္းပြဲေတြကလည္းမ်ားတယ္… အလုပ္မွာကိုယ္အရင္စိုက္ထားရတဲ႔အ​ခါေတြ႐ွိတယ္ေလ…ကိုယ္႔လက္ထဲအရင္း​အႏွီးရွိေနရင္စိတ္မပူရဘူး…ႏုိ႔မ​ို႔ဆို…ရင္တထိတ္ထိတ္နဲ႔…"  "ဪအင္း…အကုန္လံုးပဲယူသြားလိုက္​ေတာ႔…၆လေလာက္ထပ္ေနမွာကိုမ်ား…၆ႏ​ွစ္ေလာက္ထပ္ေနမွာက်ေနတာပဲ"  အေမကခပ္ေဆာင့္ေဆာင့္ေျပာရင္း ထမင္း၀ိုင္းထဲမွထြက္ဖို႔ျပင္သည္​။ အေဖကအရင္ကလိုျပန္မေအာ္ပဲ…  "မင္းသေဘာပါ…မေပးခ်င္ရင္မယူပါဘ​ူး" တဲ႔။  အေဖအလုပ္ရွိရာသို႔ျပန္သြားခဲ့ပ​ါသည္။  အေဖ႔အတြက္လိုအပ္တဲ့အရာမ်ားကိုလ​ည္းယူသြားခဲ့ပါသည္။                               ​          xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx​xxxxxxxxxxxx  တစ္ေန႔…အဲဒီတစ္ေန႔…။  ေက်ာင္းကျပန္လာေတာ႔ ထံုးစံအတိုင္း… သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔စုၿပီးကစားဖို႔​အေရး… အိမ္မွာလြယ္အိတ္ျပန္ထားဖို႔…အိမ​္ကို  အေျပးျပန္မိသည္။  အိမ္ေရာက္ေတာ႔…အေဖဘက္ကအဖိုးနဲ႔​အေဒၚရယ္…အေဖ့ကိုလာလာပို႔ေပးတတ္တ​ဲ႔႐ုံးကားေမာင္းတဲ့ဦးေလးႀကီးရယ​္  …အေမရယ္…ဧည့္ခန္းထဲထိုင္ၿပီးစက​ားေျပာေနတာေတြ႕ရသည္။ ၿပီးေတာ႔…အေမငိုေနခဲ့သည္။  ညီမေလးကိုအစ္မကခ်ီၿပီးေထာင့္တစ​္ေထာင့္မွာထိုင္ေနတာေတြ႕ရသည္။  အစ္မဆီသြားၿပီးဘာျဖစ္တာလဲဟုတို​းတိုးေမးေတာ့…  "အေဖ" တဲ႔။ ဘာလဲဆိုေတာ့သူလည္းျပန္မေျဖဘူး။  "တိတ္တိတ္ေန" တဲ့။  အဲဒီေန႔က ေလးလသာသာရွိေနၿပီျဖစ္တဲ႔ညီမေလးက​ိုဖက္မနမ္းမိပါ။  အဲဒီေန႔က အေမသူမႀကိဳက္တဲ့သာကူ၀ယ္မထားခဲ့ပ​ါ။  အဲဒီေန႔က သူငယ္ခ်င္းေတြရွိတဲ့ကစားေနရာစုရ​ ပ္ဆီသို႔မသြားျဖစ္ခဲ့ပါ။  အဲဒီေန႔က အေမငိုေနခဲ့သည္။  ၿပီးေတာ့…အေမ သူမတို႔ကို စကားတစ္ခြန္းေျပာခဲ့သည္။  "သမီးတို႔ေဖႀကီး…အေမတို႔ဆီကိုျ​ပန္လာေတာ႔မွာမဟုတ္ဘူး…အေမတို႔ကိ​ုထားသြားၿပီ" တဲ့။  ဟင္…ဘာလို႔လဲ…ႏႈတ္ကေမးတဲ့စကားေ​တာ႔မဟုတ္ခဲ့ပါ။ေမးခ်င္ေနေပမယ္႔…​ႏႈတ္ကထြက္မလာခဲ့။  ေမးလိုက္ရင္အေမပိုငိုမွာေတာ့သိ​ေနခဲ့ပါသည္။                               ​     xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx​xxxxxxxxxxxxxxxxx   အေမနဲ႔သူမတို႔ ေန႔ရက္ေတြအတူတူဆက္ေလွ်ာက္ခဲ့သည္​။  လူတိုင္းရဲ႕ပါးစပ္ဖ်ားကေန…သနား​လိုက္တာလို႔အေျပာခံရတိုင္း…မေက်​နပ္ျခင္း၊ ေဒါသဆိုတာကိုခံစားတတ္ခဲ့သည္။  ညီမေလးကတစ္ေန႔တစ္ျခားပိုခ်စ္ဖိ​ ု႔ေကာင္းလာခဲ့သည္။  "အေဖဘယ္ေတာ့ျပန္လာမွာလဲ" လ႔ို သူမဘယ္တုန္းကမွမေမးခဲ့ဖူးပါ။  အေမေျပာတာသူမယံုပါသည္။  အေဖျပန္မလာေတာ့ဘူးဆိုတာသူမယံုပ​ါသည္။                               ​    xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx​xxxxxxxxxxx  ႏွစ္ေတြအနည္းငယ္ၾကာၿပီးတဲ့ေနာက​္…     အေဖနဲ႔အစ္မတို႔အဆက္အသြယ္ရွိတယ္​။အေမနဲ႔ေရာပဲတဲ့။  ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့…ရွင္းစရာေတြရွ​ိေသးလို႔ တဲ့။  အေမ့ကိုသနားခဲ့တဲ့အေဖ့ဘက္ကအမ်ိ​ဳးေတြက…အခုေတာ့ရန္သူေတြလိုပဲ…သူ​မတို႔ကိုဆက္ဆံေနျပန္သည္။  အဲဒီေန႔က…ေက်ာင္းအားရက္ဆိုေတာ့​သူမအိမ္မွာရွိေနခဲ့သည္။  လမ္းထိပ္ကုန္စံုဆိုင္က…"ေဒၚျမတ​္ေရ…ဖုန္းလာတယ္" လို႔လာေခၚေတာ့ အေမက သုတ္သီးသုတ္ျပာနဲ႔ မလတ္ကို ကေလးၾကည့္ထားလို႔ေျပာျပီး အိမ္ေပၚကခပ္သုတ္သုတ္ဆင္းသြားသည္​ ။  "အေမ" လို႔သူမကလွမ္းေခၚေတာ့ အေမကသူမဘက္လွည့္ၾကည့္ရင္း…  "လိုက္မလားသမီး…အေဖ့ဆီကဖုန္း" တဲ့။  "အင္း..လိုက္မယ္" လို႔ေျပာရင္း အေမ့ေနာက္ခပ္သြက္သြက္ေျပးလိုက္မ​ိသည္။  အေမ့ကို တစ္ေယာက္တည္းမသြားေစခ်င္ပါ။  အဲဒီကုန္စံုဆိုင္က အခုတေလာဖုန္းလာတယ္ဆိုၿပီး ခဏခဏလာေခၚေပးတတ္သည္။                               ​   xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx​ xxxxxxxxxxxxxx    ဖုန္းထဲကတဆင့္ အေဖနဲ႔အေမ အေခ်အတင္ ေျပာေနၾကတယ္။  အေမက အေဖ့ဆီက အကူအညီ တစ္ခုခုယူရမွာတဲ့။  စကားေတြအမ်ားႀကီးပဲ ေျပာေနၾကတယ္။  ဟိုဘက္ကေျပာေနတဲ့ အေဖ့ရဲ႕အသံကစူးရွလြန္းလို႔ထင္တယ​္…  သူမ အေမေျပာေနတ ဲ့ဖုန္းခြက္ဆ ီကပ္ႏုိင္သေလာက္တိုးကပ္ၿပီးနားေ​ထာင္ၾကည့္ေတာ့ အေဖ့ရဲ႕အသံကိုပါၾကားေနရတယ္။  "သမီးေတြေနာင္ေရးအတြက္ ကူညီေပးဖို႕ကၽြန္မေတာင္းဆိုေနတာ​ပါ...."  အေမ့ရဲ႕အသံေတြတုန္ရီလာခဲ့တယ္။အ​ေဖ့ရဲ႕စကားလံုးေတြကပိုပိုၿပီးျပ​င္းထန္လာခဲ့တယ္။  သူမရဲ႕ရင္ထဲမွာ ၀မ္းနည္းလာခဲ့တယ္။အေမငိုေနခဲ့ပါ​ၿပီ။  "မေျပာပါနဲ႔ေတာ့အေမရယ္" လို႔ေျပာလိုက္ခ်င္ေပမယ့္…အံကိုတ​ င္းတင္းႀကိတ္ထားမိတယ္။  ဆိုင္ရွင္က အေျခေနကိုနားလည္သလိုမ်ိဳးပဲ…  သူမကိုလွမ္းျပံဳးျပတယ္။ သူမျပန္မျပံဳးျပမိပါ။    " ရွူိက္ငိုသံ သဲ႔သဲ႔နဲ႔ အတူ ဝမ္းနည္းနာက်င္ေနတဲ႔  အေမ႔ မ်က္ႏွာေလးကို ေငးၾကည့္ေနမိသည္….  အေမ႔က ေငးၾကည့္ေနတဲ႔ သူမကို ျမင္ေတာ႔  ပါးျပင္ေပၚ စီးက်ေနတဲ႔ မ်က္ရည္ေတြကို သုတ္လိုက္ၿပီး " ျပန္ရေအာင္"တဲ႔။  သူမ ေခါင္းညိတ္ျပမိလား မသိ………  အေမက ဆိုင္ရွင္ကို ဖုန္းခ က်သင့္ရာ ရွင္းၿပီးေတာ့သူမတို႔ သားအမိႏွစ္ေယာက္ ဆိုင္ ထဲက ထြက္ခဲ့ ၾကသည္…  သူမ သိေနပါသည္…. အေမရဲ႕မာနေတြကို…. သူမတုိ႔ဘဝအတြက္ အေမစေတးခဲ့တဲ့ဆိုတာကို ေတာ့ သူမသိေနခဲ့ပါၿပီ။  အိမ္အျပန္လမ္းမွာ…အေမ့ရဲ႕ေအးစက​္ေနတဲ့လက္ေတြကို…သူမလက္ေတြနဲ႔တင​္းက်ပ္စြာျပန္လည္ဆုပ္ကိုင္ရင္းမ​ွ… အေမမသိ လိုက္္တဲ့မ်က္ရည္တစ္စက္…ပါးျပင္​ေပၚေႁခြခ်လိုက္မိသည္။ ၿပီးေတာ့ရင္ထဲမွာတိုးတိုးေလးေျပ​ာမိသည္။  "အေမ့လိုသမီး ဘယ္ေတာ့မွမငိုေစရဘူးအေမ…"                               ​ xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx​xxxxxxxxxxxxx                               ​                         (ၿပီး)    သစၥာရွိေသာ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာကို ေပးစြမး္ႏိုင္ေသာ ကိုယ္ျဖစ္ရလို၍….  ခ်စ္သူ၏ သစၥာရွိေသာ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာကိုပိုင္ဆိုင္ခြင​့္ ရရွိႏိုင္ေသာ ကိုယ္ျဖစ္ရပါလို၏….      Written by NORAH     

by: Pann Chuu Chuu

သစၥာရွိေသာ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာကို ေပးစြမး္ႏိုင္ေသာ ကိုယ္ျဖစ္ရလို၍…. ခ်စ္သူ၏ သစၥာရွိေသာ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာကိုပိုင္ဆိုင္ခြင​့္ ရရွိႏိုင္ေသာ ကိုယ္ျဖစ္ရပါလို၏….

ဘယ္ေတာ႔မွ မငိုေစရဘူး (အေမ)  " ရွူိက္ငိုသံသဲ႔သဲ႔နဲ႔အတူဝမ္းနည္းနာက်င္ေနတဲ႕အေမ႔မ်က္ႏွာေလးကို ေငးၾကည့္ေနမိသည္။အေမ႔ကေငးၾကည့္ေနတဲ႔ သူမကိုၿမင္ေတာ႔ပါးျပင္ေပၚစီးက်ေနတဲ႔မ်က္ရည္ေတြကိုသုတ္လိုက္ၿပီး" ျပန္ရေအာင္"တဲ႔။သူမေခါင္းညိတ္ျပမိလား မသိ။ အေမကဆိုင္ရွင္ကိုဖုန္းခက်သင့္ရာရွင္းၿပီးေတာ့သူမတို႔သားအမိႏွစ္ေယာက္ဆိုင္ထဲကထြက္ခဲ့ ၾကသည္။      ၁၉၈၉ခုႏွစ္သူမတို႔ၿမိဳ႕ေလးကၿမန္မာျပည္ရဲ႔ခ်က္အခ်ာသိပ္မက်တဲ့…ၿမဳိ႕ငယ္ေလးတစ္ၿမိဳ႕ပါ။ကားေတြလည္းတေန ကုန္မွ (၅) စီးေလာက္သာအိမ္ေရွ႔လမ္းေပၚ ျဖတ္သန္းသြားတာေတြ႕ရတတ္သည္။ ၿမင္းလွည္းေတြကေတာ႔ ရန္ကုန္မွာဆိုလမ္းမေပအၿမဲေတြ႔ရတတ္တဲ့ဘတ္စ္ေတြလိုေပါပါသည္ ။ေၾသာ္…ႂကြားၿပီးေျပာရဥ​ီးမယ္။သူမတို႔ အိမ္မွာေတာ႔ ကားေလးတစ္စီးေတာ႔ ရွိပါသည္။  ၿပီးေတာ႔ သူမတို႔ၿမိဳ႕မွာသူေဌးေတြမွစီးႏုိင္တဲ့ အေဖ႔ ဆိုင္ကယ္ေလး ရယ္ အလုပ္သမားေတြစီးဖို႕ ဝယ္ထားတဲ႔ ဆိုင္ကယ္ေလးရယ္ သူမတို႔ မိသားစုမွာ ရွိပါသည္။ ခက္တာက သူမတို႔ အိမ္မွာ ဖုန္း မရွိတာ။ သူမတို႔ ရပ္ကြက္မွာ ဖုန္း ရွိတဲ႔ အိမ္ဆိုလို႔ သူမတို႔ အိမ္ရဲ႕ မ်က္ေစာင္းထိုးက ဆန္စက္ေတြ ပိုင္တဲ႔ အိမ္ရယ္ သူမတို႔ေနတဲ႔ လမ္းနဲ႔ တစ္လမ္းေက်ာ္က ကုန္စံုဆိုင္အႀကီးႀကီး ပိုင္တဲ့အိမ္ရယ္ပဲ ရွိတာတဲ့။ အေဖျပန္လာတုန္း က ေမးေတာ. ေနာက္တေခါက္အေဖျပန္လာရင္ ဖုန္းေလ်ွက္မယ္႔ ကိစၥေတြလုပ္မွာတဲ႔။ ေျပာင္းကာစဆို ေတာ႔ အရာရာအဆင္သင္႔ ျဖစ္ဖို႔က မလြယ္ဘူးတဲ႔။ အင္း...  ဟုတ္တယ္… ဒီၿမိဳ႕ေလးကို သူမလည္း လြန္ခဲ႔တဲ႔ ႏွစ္လေလာက္ကမွ သိခဲ႔တာ။ေရာက္စက အိမ္ေရွ႔လမ္းမေပၚမွာ ျမင္းေတြ အီးအီးပါသြားတာေတြ႔လို႔ ထမင္းမစားပဲ ေနခဲ႔ ဖူးသည္။   " ေမေမ သမီးတို႔ဘယ္ေတာ့  ျပန္မလဲ" ေမးေတာ႔ အေမက "အေမ မီးဖြားၿပီးရင္ ျပန္ ျဖစ္မလားပဲ " တဲ႔။  အင္း… အေမ႔ ဗိုက္ကအႀကီးႀကီးပဲ။ အဲဒီ ဗိုက္ထဲမွာ ကေလးေလး ရွိတယ္တဲ႔။ အေမက သားေလးလိုခ်င္တယ္တဲ႔။ အေဖေရာ အစ္မေတြေရာ အမ်ိဳးေတြေရာ…. သားသားေလး ေမြးဖို႔ အေၾကာင္းပဲ ေျပာေနၾကတယ္။ သူမကို အေမက  "သမီးေရာ.. ဘာေလးလို ခ်င္လဲ..ညီမေလး လား… ေမာင္ေလးလား" လို႔ ေမးေတာ႔ သူမမဆိုင္းမတြ ပဲ "ညီမေလး"  လို႔ျပန္ေျဖမိတယ္။       "သမီးဒီမွာေက်ာင္းေနရမွာေနာ္…သ​မီးအသက္ငါးႏွစ္ရွိၿပီေလ…၀လံုးတန​္းေလး(သူငယ္တန္း)တက္လို႔ရၿပီ" လို႔အေဖကေျပာေတာ့သူမတအံ႔တဩျဖင့္​ ျပန္ေမးခဲ့ရသည္။  "ေဖေဖေရ…ေမေမေျပာေတာ့ ကေလးေလးေမြးၿပီး ရင္သမီးတို႔ၿမိဳ႕ကိုျပန္မွာတဲ့။"  အေဖက သူမစကားကိုအားပါးတရ ရယ္ေမာရင္း"အခုေနတဲ့ၿမိဳ႕ကသမီးရဲ႕ၿမိဳ႕ေလ​အခုေနတဲ့အိမ္ႀကီးမွာသမီးကိုေမြ​ခဲ့တာ…သမီးတစ္ႏွစ္သမီးေလာက္အ႐ြယ္​္မွာအေဖကအလုပ္တာ၀န္နဲ႔ရန္ကုန္ ကိုေျ​ပာင္းရတာေလ…အဲဒါသမီးၿမိဳ႕အစစ္မဟ​ုတ္ဘူး…ဒီၿမိဳ႕ေလးကမွသမီးရဲ႕ၿမိဳ႕…အေဖတို႔ဒီၿ မိဳ႕မွာပဲအတူ တူေနေတာ့မွာ…" "အာ…လမ္းေပၚမွာျမင္းေတြအီအီးအရ​မ္းပါတာပဲ…ဒီၿမိဳ႕ကိုသမီးမႀကိဳက​္ပါဘူး"…..ရႈံမဲ႔ ကာျပန္​ေျပာေတာ့ အေဖကသူမ ကိုဖက္ၿပီး အူလႈိက္သည္းလိႈက္ရယ္ေမာေနခဲ့သည္​။                               ​         ညီမေလးေမြးတဲ့ညမွာ သူမႏွစ္ႏွစ္ၿခိဳက္ၿခိဳက္အိပ္ေမာ​ က်ေနသျဖင့္ မသိလိုက္ပါ။ အိပ္ယာကႏိုးေတာ့ သူမရဲ႕ မႀကီးကေၿပာတယ္ "ညီမေလးရွိေနၿပီ" တဲ့။  သူမအေမရဲ႕ အခန္းထဲ သြားၾကည့္ေတာ့ ညီမေလးဆိုတာေလးက မ်က္လံုးေလးေတြမွိတ္လို႔။ နီရဲတြတ္ေနတာပဲ…။  သူမ မကိုင္ရဲတာနဲ႔ အျပင္ျပန္ထြက္ၿပီး မီးဖိုခန္းထဲ၀င္ကာ ေပါင္မုန္႔မီးကင္ကိုေထာပတ္သုတ္က​ ာ ႏြားႏို႔ပူပူနဲ႔ေသာက္ေနမိတယ္။ ခဏၾကာေတာ့ အေမဘက္က အမ်ိဳးေတြနဲ႔ ေဘးအိမ္ကအန္တီႀကီးတစ္ေယာက္ မီးဖိုခန္းထဲ၀င္လာၿပီး သူမကိုျမင္ေတာ့...   " ညီမေလးကို ျမင္ၿပီးၿပီလား…၀တုတ္ေနတာပဲ… ကံေကာင္းလို႔ သမီးအေမ မေသတာ… ကေလးကအရမ္းႀကီးေနလို႔…  ဆရာမက အေမမေမြးႏိုင္ရင္ ကေလးကိုပဲအဆံုးခံေတာ႔မွာတဲ႔"။  သူတို႔ဘာကိုဆိုလိုတယ္ဆိုတာသိပ္​ေတာ႔နားမလည္ပါ။ သူမသိတာကကေလးေလးကနီရဲတြတ္ၿပီးအရမ္းကိုအသည္းယားဖို႔ေကာင္းတာရယ္။ေသးေသးေလးဆုိတာရယ္ပဲ သိ သည္။ "ကေလးကထူးျခားတယ္…မ်က္ႏွာဖံုးစြ​ပ္နဲ႔ေမြးတာတဲ႔"…နည္းနည္းေတာ႔စိ​တ္၀င္စားလာၿပီးအေမရဲ႕ အစ္မႀကီးေမ​ကို  " အဲဒီမ်က္ႏွာဖံုးကဘယ္မွာလဲဟင္" ဟုေမးမိသည္။  "လႊင့္ပစ္လိုက္ၿပီ""ဟယ္…ရွင္မသိဘူးလား။အဲဒါကိုသိမ္းထားရ​မွာေလ…သိမ္းထားရင္တသက္လံုးသူေ႒း​…လိုတရရွင့္"လို႔ေဘးအိမ္ကအန္တီႀကီးကႀကီးေမကို ေျပာေနျပန္သည္။  ဘာေတြေျပာေနၾကမွန္းမသိ၍ မီးဖိုေခ်ာင္ထဲမွျမန္ျမန္လစ္ထြက​္ခဲ႔သည္။  အင္း…သူမမွာ ညီမေလးတစ္ေယာက္ရွိေနၿပီ။                               ​   xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx​xxxxxxxxxxxxx    ညီမေလးေမြးၿပီး ႏွစ္လၾကာတဲ႔အခ်ိန္မွာ သူမဒီၿမိဳ႕ေလးမွာေနသားက်ခဲ႔ၿပီ။​ ေက်ာင္းမွာ စကားသံေတြသူမနဲ႔မတူတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေလးေတြရခဲ့တယ္။ ၿပီးေတာ့…အရင္ကလို သူမကိုအေမ ထမင္းခြံ႕မေကၽြးေတာ႔ပါ။ အေမက ညီမေလးကိုႏုိ႔တိုက္ေနရတယ္ေလ။အရင​္ကဆိုအေမကသူမကိုထမင္းခြံ႕ေကၽြးရ​မွေက်နပ္တတ္ခဲ့ေပမဲ႔အခုဆို…  အေမ႔နံေဘးမွာ သူမ ထမင္းပန္းကန္ေလးနဲ႔ထိုင္ၿပီး ညီမေလးႏို႔ေသာက္ေနတာကိုၾကည့္ရင္​ း သူမဘာသာသူမထမင္းစားတတ္ေနၿပီ။ အေဖကေတာ႔ အလုပ္ကိစၥေတြနဲ႔ နယ္အၿမဲသြားေနရတဲ႔သူဆိုေတာ႔ အိမ္မွာသိပ္မရိွ။ အိမ္ျပန္လာရင္ေတာ႔ သူမကိုေရာ မိသားစုကိုပါ ဂ႐ုစိုက္တတ္ပါသည္။ေနာက္ဆံုးအေခါ​က္ျပန္လာတုန္းကေတာင္ အေဖကသူမကိုေမးေသးသည္။  " သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ေက်ာင္းကျပန္လာတိုင္းေဆာ႔ေနတယ္ဆ​ို… ဒီမွာေပ်ာ္ေနၿပီမဟုတ္လား " တဲ႔။  သူမက ေခါင္းကိုခပ္သြက္သြက္ညိတ္ျပရင္း​ " သမီးကိုေမေမက ေက်ာင္းသြားရင္မုန္႔ဖိုးေတြေပးတ​ယ္" လို႔ေျပာရင္း  "ဒါဒို႔ျပည္…ဒါဒို႔ေျမ" လို႔ဆိုၿပီး…တီဗြီကလာတဲ႔  ႏုိင္ငံေတာ္သီခ်င္းလိုက္ေအာ္ဆို​ေနမိေလသည္။  အေဖက တီဗီြေရွ႕ခုန္ေပါက္ေနတဲ႔သူမကို အတင္းလွမ္းခ်ီၿပီး " ႐ႉး…ညီမေလးလန္႔သြားဦးမယ္…ေမႀကီ​းလည္းအခန္းထဲ  မွာအိပ္ေနတယ္" သူမကိုဧည္႕ခန္းထဲ ခ်ီသြားေတာ႔သည္။  တကယ္လည္း…အေဖကတစ္ခုခုေျပာရင္အိ​ မ္မွာရွိသမွ်လူေတြအားလံုးက အတြန္႔မတက္ရဲဘူးေလ။  " သမီးေလးက ေမႀကီးေပးတဲ႔မုန္႔ဖိုးနဲ႔ ဘာေတြ၀ယ္စားလဲ" လို႔အေဖကေမးေတာ႔…  ဧည့္ခန္းစားပြဲေပၚမွာတင္ထားတဲ႔​ ပန္းအိုးထဲမွႏွင္းဆီနီနီကိုလက္န​ဲ႔အသာညွစ္ရင္းမွ သူမအေဖကိုမ၀ံ႔မရဲၾကည့္မိသည္။ အေဖကသူမကိုသတိထားၿပီးၾကည့္မေနပါ​ ။ ဧည့္ခန္းျပတင္းေပါက္ကတဆင့္ အျပင္ကိုေငးေနတာေတြ႕ရသည္။  သူမက မ၀ံ႔မရဲႏွင့္ " ဟို…ေခ်ာ႔ကလက္နဲ႔ ေပါင္မုန္႔"…လို႔ညာေျပာမိသည္။  "ဪ…အင္းအင္း…ေကာင္းတယ္…ေခ်ာ႔ကလ​က္ကိုေက်ာင္းမွာ၀ယ္မစားနဲ႔…အေဖ၀​ယ္ေပးထားတဲ႔ဟာေတြပဲစား  ေလ" တဲ့။  " မရွိေတာ႔ဘူးေလေဖႀကီးရဲ႕…ကုန္တာၾ​ကာၿပီေလ"… လို႔ျပန္ေျဖေတာ႔ အေဖက…  " ေအးေအး…သမီးသူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ေဆာ​့ခ်င္သြားေဆာ့ေတာ႔…အေဖအလုပ္ရွိလ​ို႔"… လို႔ေျပာေတာ႔ သူမက ‘ေဟး’ လို႔ေပ်ာ္ရႊင္စြာေအာ္ဟစ္မိေလသည္​။                               ​ xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx​xxxxxxxxxxxxxx    တကယ္ေတာ႔ သူမအေဖကိုဘယ္တုန္းကမွ မလိမ္ခဲ႔ဖူးပါ။ မလိမ္ရဲေလာက္ေအာင္လည္းေၾကာက္တာျ​ ဖစ္သည္။ ဘာေၾကာင့္မွန္းေတာ့မသိ…အေဖက ေရခဲေခ်ာင္း၊ဇီးထုပ္တို႔စားရင္ ႐ိုတ္တတ္သူျဖစ္သည္။ အဲဒါေတြစားရင္ သမီးတို႔ေနမေကာင္းျဖစ္မွာတဲ႔။ ဆိုးေဆးေတြအမ်ားႀကီးပါတာတဲ႔။ မစားဘူးလားဆို…စားဖူးတာေပါ႔။  အေဖနယ္သြားရင္ အေမကိုေျပာၿပီး စားဖူးပါသည္။ အခုဆိုေက်ာင္းမွာ၀ယ္စားေနက်။  အေမက ညီမေလးႏွင့္အလုပ္႐ႈပ္ေန၍ သူမဘာ၀ယ္စားေနသည္ကို မေမးျဖစ္သလို အေဖကလည္းရွိမေနခဲ့ဘူးေလ။  ဒါေပမယ္႔…သူမကလိမ္ရဲတဲ႔သတၱိေတာ​့မရွိပါ။ လိမ္ရင္အေဖက ပို႐ုိတ္တတ္သည္ေလ။ အခုဘာလို႔လိမ္မိ္သြားသလဲဆိရင္သူ​မလည္းေသခ်ာမသိပါ။  အေဖကသူမကိုေမးၿပီးၾကည့္မေနခဲ့တ​ာကိုေနာ္…။  ၿပီးေတာ့…ေခ်ာ႔ကလက္လည္းကုန္သြာ​းတာမသိဘူး…။  အရင္ကဆိုအေဖအၿမဲ၀ယ္ထားေပးတယ္ေလ​…။  ၿပီးေတာ့…အေဖကပိုသေဘာေကာင္းလာတ​ယ္။  အရင္ကဆို ဒီအခ်ိန္ဆို…တစ္ေရးအိပ္ရတယ္ေလ…။​  အိပ္ယာကႏိုးမွ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ေဆာ့ရတာ…။                               ​   xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx​ xxxxxxxxxxxxxxxx    ညီမေလးက ၃လအ႐ြယ္သမီးေလးျဖစ္ေနၿပီ။  ေမြးတုန္းကလို…တို႔ထိလိုက္ရင္ အသည္းယားစရာမေကာင္းေတာ့ဘူး။  နီနီရဲရဲေလးႏွင့္ ၀၀ကစ္ကစ္ေလး…။  မ်က္ဆံေလးေတြကမဲနက္ေနၿပီး…ပါးေ​လးကေဖာင္းကစ္ေနေရာ။  ေက်ာင္းကျပန္လာရင္ သူမပုခက္ေလးဆီသြားၿပီး…ကေလးေလးက​ိုဖက္နမ္းတတ္တဲ႔အလုပ္တစ္ခုတိုးလ​ာခဲ့တယ္။  အေမကအလုပ္မ်ားေနရင္အေမ႔အစားသူမ​ဆိုခ်င္တဲ႔သီခ်င္းေတြဆိုၿပီး…ပု​ခက္လႊဲေပးတတ္တယ္။ အေမကေလးေလးကိုအစာေကၽြးရင္ေတာ့သူ​မအၿမဲရွိေနဖို႔ႀကိဳးစားတယ္။  ကေလးေလးကိုေကၽြးတဲ႔သံဗူးထဲကအမႈ​န္႔ေတြကိုႏြားႏုိ႔အစစ္နဲ႔ေရာၿပီ​းေကၽြးတဲ႔အစာေလးကိုႀကိဳက္လို႔ပါ​။ အေမကကေလးေလးကိုခြံ႕ေကၽြးရင္သူမက​ိုလည္းလွမ္းလွမ္းခြံ႕ေကၽြးတတ္လိ​ု႔ပါ။ အဟီး…။                               ​  xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx​ xxxxxxxxxxxxxx  အေဖဒီတစ္ေခါက္ျပန္လာေတာ့ ဖုန္းေလးပါလာတယ္။ ေခ်ာ႔ကလက္လည္းပါလာတယ္။ အလုပ္တာ၀န္နဲ႔မို႔ အလုပ္ကေပးတဲ႔ဖုန္းေပါ႔။ အဲဒီ့ဖုန္းက အေဖသူသြားရင္အၿမဲယူသြားတတ္တယ္ေလ​…ျခင္းေလးထဲထည့္ၿပီးေတာ့။ အေဖအရင္ကထက္ပိုအလုပ္မ်ားလာတယ္။ အေမနဲ႔အရင္ကလို ရန္ျဖစ္တဲ့အသံမၾကားရေတာ့ဘူး။ အေဖက အလုပ္ကိုအရမ္းႀကိဳးစားတဲ႔သူေလ။  ဖုန္းေလးတတီတီျမည္ရင္အေဖက "႐ႉး" လို႔ေျပာၿပီး ခ်က္ခ်င္းဆိုသလို ေျပးေျပးကိုင္တတ္တယ္။ ျပီးေတာ့… အိပ္ခန္းထဲ၀င္ ၿပီး တိုးတိုးေလးပဲေျပာတတ္တယ္။ အေဖစကားေလးတိုးတိုးေျပာတာသူမသေဘ​ာက်တယ္။ ဘယ္တုန္းကမွမေျပာဖူးေတာ့…တစ္မ်ဳ​ိးေလးပဲ…။                               ​   xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx​xxxxxxxxxxxxxxx  "မိန္းမေရ…ကိုယ္ဟိုမွာထပ္ၾကာဦ​းမယ္ထင္တယ္…၆လေလာက္ေပါ႔…ၿပီးရင္​ေတာ႔ဒီေျပာင္းခြင့္ရမွာပါ…ဟိုမွ​ာေနရတာ  ပ်င္းဖို႔ေကာင္းတယ္…အားခ်ိန္ဆိ​ုရင္ကက္ဆက္ေလးပဲနားေထာင္ေနရတယ္…​ဒီတစ္ခါျပန္ရင္အိမ္ကကက္ဆက္ႀကီးယ​ူသြားမွ"  "အင္းေလ…ယူသြားေပါ႔ရွင္…အိမ္မွ​ာလည္းဘယ္သူမွနားမေထာင္ဘူး…ၿဖိဳး​ေလး(သူမကိုဆိုလိုပါသည္)  လာလာကလိလို႔ေတာင္စိတ္ပူရေသးတယ္​…ေစ်းအရမ္းႀကီးတဲ့ဟာဆိုေတာ့ေသခ်​ာေတာ့ဂ႐ုစိုက္သံုးေပါ႔…"  ထမင္းစားခန္းမွာမိသားစုအတူတူထမ​င္းစားရင္းအေဖနဲ႔အေမေျပာေနေသာစက​ားကိုနားေထာင္ေနမိသည္။ အဲဒီကက္ဆက္ႀကီးကိုသူမအရမ္းႀကိဳက​္ပါသည္။အေမကေတာ့အရမ္းကိုဆူညံတယ္​ဆိုၿပီး  သီခ်င္းနားေထာင္တိုင္းအရင္ကကက္​ဆက္အေဟာင္းေလးနဲ႔ပဲေက်နပ္တတ္သူျ​ဖစ္သည္။  တကယ္ေတာ့အဲဒီကက္ဆက္ႀကီးကိုသူမအ​ေဖႏုိင္ငံျခားသြားတုန္းက၀ယ္လာခဲ​့တာျဖစ္သည္။  သူမကက္ဆက္ကိုဖြင့္ဖို႔ႀကိဳးစား​တိုင္းအေမက  "ၿဖိဳးေလးေနာ္…သမီးအေဖျပန္လာရင​္တုတ္တုတ္မိေနဦးမယ္…ကက္ဆက္နဲ႔ေ​၀းေ၀းေန"…တဲ႔ ။  "ၿပီးေတာ့မိန္းမေရ…ဆိုင္ကယ္ေတြ​လည္းဒီအတိုင္းထားတာထက္…ဟိုယူၿပီ​းအလုပ္မွာပဲသံုးတာပိုအဆင္ေျပတာေ​ပါ႔… ဟုတ္ဘူးလား"  "အင္း…ရွင့္သေဘာ"  အင္း…ဆိုင္ကယ္ေတာ့သူမစိတ္မ၀င္စ​ားပါ။ သူမအတြက္ဘီးေလးဘီးနဲ႔စက္ဘီးေသးေ​သးေလးရွိသည္။  "ႏွစ္စီးစလံုးျပန္ေရာင္းၿပီးအခ​ုအသစ္၀င္တဲ့modernနဲ႔လဲလိုက္ရင္​ေကာင္းမယ္ထင္တယ္… ေငြလည္းနည္းနည္းပိုထြက္မွာေပါ႔"​  "အင္း…အင္း"  အေမကလည္းစိတ္၀င္စားပံုမေပၚပါ။ အေမ့ေပါင္ေပၚမွာထိုင္ရင္း…တံေတြ​းပူစီေပါင္းမႈတ္ေနတဲ႔ ညီမေလးရဲ႕ႏႈတ္ခမ္းကိုလက္ကိုင္ပု​၀ါေလးနဲ႔လွမ္းသုတ္ေပးေနတယ္။ အစ္မေတြကေတာ႔ထမင္းဆက္စားရင္းသူမ​လိုနားေထာင္ေနဟန္တူပါသည္။   "ဪ…ဒါနဲ႔ …ကိုယ္႔အတြက္သိမ္းထားတဲ႔ပစၥည္းေ​တြလည္းေပးလိုက္ပါဦး…သိတဲ႔အတိုင​္းပြဲေတြကလည္းမ်ားတယ္… အလုပ္မွာကိုယ္အရင္စိုက္ထားရတဲ႔အ​ခါေတြ႐ွိတယ္ေလ…ကိုယ္႔လက္ထဲအရင္း​အႏွီးရွိေနရင္စိတ္မပူရဘူး…ႏုိ႔မ​ို႔ဆို…ရင္တထိတ္ထိတ္နဲ႔…"  "ဪအင္း…အကုန္လံုးပဲယူသြားလိုက္​ေတာ႔…၆လေလာက္ထပ္ေနမွာကိုမ်ား…၆ႏ​ွစ္ေလာက္ထပ္ေနမွာက်ေနတာပဲ"  အေမကခပ္ေဆာင့္ေဆာင့္ေျပာရင္း ထမင္း၀ိုင္းထဲမွထြက္ဖို႔ျပင္သည္​။ အေဖကအရင္ကလိုျပန္မေအာ္ပဲ…  "မင္းသေဘာပါ…မေပးခ်င္ရင္မယူပါဘ​ူး" တဲ႔။  အေဖအလုပ္ရွိရာသို႔ျပန္သြားခဲ့ပ​ါသည္။  အေဖ႔အတြက္လိုအပ္တဲ့အရာမ်ားကိုလ​ည္းယူသြားခဲ့ပါသည္။                               ​          xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx​xxxxxxxxxxxx  တစ္ေန႔…အဲဒီတစ္ေန႔…။  ေက်ာင္းကျပန္လာေတာ႔ ထံုးစံအတိုင္း… သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔စုၿပီးကစားဖို႔​အေရး… အိမ္မွာလြယ္အိတ္ျပန္ထားဖို႔…အိမ​္ကို  အေျပးျပန္မိသည္။  အိမ္ေရာက္ေတာ႔…အေဖဘက္ကအဖိုးနဲ႔​အေဒၚရယ္…အေဖ့ကိုလာလာပို႔ေပးတတ္တ​ဲ႔႐ုံးကားေမာင္းတဲ့ဦးေလးႀကီးရယ​္  …အေမရယ္…ဧည့္ခန္းထဲထိုင္ၿပီးစက​ားေျပာေနတာေတြ႕ရသည္။ ၿပီးေတာ႔…အေမငိုေနခဲ့သည္။  ညီမေလးကိုအစ္မကခ်ီၿပီးေထာင့္တစ​္ေထာင့္မွာထိုင္ေနတာေတြ႕ရသည္။  အစ္မဆီသြားၿပီးဘာျဖစ္တာလဲဟုတို​းတိုးေမးေတာ့…  "အေဖ" တဲ႔။ ဘာလဲဆိုေတာ့သူလည္းျပန္မေျဖဘူး။  "တိတ္တိတ္ေန" တဲ့။  အဲဒီေန႔က ေလးလသာသာရွိေနၿပီျဖစ္တဲ႔ညီမေလးက​ိုဖက္မနမ္းမိပါ။  အဲဒီေန႔က အေမသူမႀကိဳက္တဲ့သာကူ၀ယ္မထားခဲ့ပ​ါ။  အဲဒီေန႔က သူငယ္ခ်င္းေတြရွိတဲ့ကစားေနရာစုရ​ ပ္ဆီသို႔မသြားျဖစ္ခဲ့ပါ။  အဲဒီေန႔က အေမငိုေနခဲ့သည္။  ၿပီးေတာ့…အေမ သူမတို႔ကို စကားတစ္ခြန္းေျပာခဲ့သည္။  "သမီးတို႔ေဖႀကီး…အေမတို႔ဆီကိုျ​ပန္လာေတာ႔မွာမဟုတ္ဘူး…အေမတို႔ကိ​ုထားသြားၿပီ" တဲ့။  ဟင္…ဘာလို႔လဲ…ႏႈတ္ကေမးတဲ့စကားေ​တာ႔မဟုတ္ခဲ့ပါ။ေမးခ်င္ေနေပမယ္႔…​ႏႈတ္ကထြက္မလာခဲ့။  ေမးလိုက္ရင္အေမပိုငိုမွာေတာ့သိ​ေနခဲ့ပါသည္။                               ​     xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx​xxxxxxxxxxxxxxxxx   အေမနဲ႔သူမတို႔ ေန႔ရက္ေတြအတူတူဆက္ေလွ်ာက္ခဲ့သည္​။  လူတိုင္းရဲ႕ပါးစပ္ဖ်ားကေန…သနား​လိုက္တာလို႔အေျပာခံရတိုင္း…မေက်​နပ္ျခင္း၊ ေဒါသဆိုတာကိုခံစားတတ္ခဲ့သည္။  ညီမေလးကတစ္ေန႔တစ္ျခားပိုခ်စ္ဖိ​ ု႔ေကာင္းလာခဲ့သည္။  "အေဖဘယ္ေတာ့ျပန္လာမွာလဲ" လ႔ို သူမဘယ္တုန္းကမွမေမးခဲ့ဖူးပါ။  အေမေျပာတာသူမယံုပါသည္။  အေဖျပန္မလာေတာ့ဘူးဆိုတာသူမယံုပ​ါသည္။                               ​    xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx​xxxxxxxxxxx  ႏွစ္ေတြအနည္းငယ္ၾကာၿပီးတဲ့ေနာက​္…     အေဖနဲ႔အစ္မတို႔အဆက္အသြယ္ရွိတယ္​။အေမနဲ႔ေရာပဲတဲ့။  ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့…ရွင္းစရာေတြရွ​ိေသးလို႔ တဲ့။  အေမ့ကိုသနားခဲ့တဲ့အေဖ့ဘက္ကအမ်ိ​ဳးေတြက…အခုေတာ့ရန္သူေတြလိုပဲ…သူ​မတို႔ကိုဆက္ဆံေနျပန္သည္။  အဲဒီေန႔က…ေက်ာင္းအားရက္ဆိုေတာ့​သူမအိမ္မွာရွိေနခဲ့သည္။  လမ္းထိပ္ကုန္စံုဆိုင္က…"ေဒၚျမတ​္ေရ…ဖုန္းလာတယ္" လို႔လာေခၚေတာ့ အေမက သုတ္သီးသုတ္ျပာနဲ႔ မလတ္ကို ကေလးၾကည့္ထားလို႔ေျပာျပီး အိမ္ေပၚကခပ္သုတ္သုတ္ဆင္းသြားသည္​ ။  "အေမ" လို႔သူမကလွမ္းေခၚေတာ့ အေမကသူမဘက္လွည့္ၾကည့္ရင္း…  "လိုက္မလားသမီး…အေဖ့ဆီကဖုန္း" တဲ့။  "အင္း..လိုက္မယ္" လို႔ေျပာရင္း အေမ့ေနာက္ခပ္သြက္သြက္ေျပးလိုက္မ​ိသည္။  အေမ့ကို တစ္ေယာက္တည္းမသြားေစခ်င္ပါ။  အဲဒီကုန္စံုဆိုင္က အခုတေလာဖုန္းလာတယ္ဆိုၿပီး ခဏခဏလာေခၚေပးတတ္သည္။                               ​   xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx​ xxxxxxxxxxxxxx    ဖုန္းထဲကတဆင့္ အေဖနဲ႔အေမ အေခ်အတင္ ေျပာေနၾကတယ္။  အေမက အေဖ့ဆီက အကူအညီ တစ္ခုခုယူရမွာတဲ့။  စကားေတြအမ်ားႀကီးပဲ ေျပာေနၾကတယ္။  ဟိုဘက္ကေျပာေနတဲ့ အေဖ့ရဲ႕အသံကစူးရွလြန္းလို႔ထင္တယ​္…  သူမ အေမေျပာေနတ ဲ့ဖုန္းခြက္ဆ ီကပ္ႏုိင္သေလာက္တိုးကပ္ၿပီးနားေ​ထာင္ၾကည့္ေတာ့ အေဖ့ရဲ႕အသံကိုပါၾကားေနရတယ္။  "သမီးေတြေနာင္ေရးအတြက္ ကူညီေပးဖို႕ကၽြန္မေတာင္းဆိုေနတာ​ပါ...."  အေမ့ရဲ႕အသံေတြတုန္ရီလာခဲ့တယ္။အ​ေဖ့ရဲ႕စကားလံုးေတြကပိုပိုၿပီးျပ​င္းထန္လာခဲ့တယ္။  သူမရဲ႕ရင္ထဲမွာ ၀မ္းနည္းလာခဲ့တယ္။အေမငိုေနခဲ့ပါ​ၿပီ။  "မေျပာပါနဲ႔ေတာ့အေမရယ္" လို႔ေျပာလိုက္ခ်င္ေပမယ့္…အံကိုတ​ င္းတင္းႀကိတ္ထားမိတယ္။  ဆိုင္ရွင္က အေျခေနကိုနားလည္သလိုမ်ိဳးပဲ…  သူမကိုလွမ္းျပံဳးျပတယ္။ သူမျပန္မျပံဳးျပမိပါ။    " ရွူိက္ငိုသံ သဲ႔သဲ႔နဲ႔ အတူ ဝမ္းနည္းနာက်င္ေနတဲ႔  အေမ႔ မ်က္ႏွာေလးကို ေငးၾကည့္ေနမိသည္….  အေမ႔က ေငးၾကည့္ေနတဲ႔ သူမကို ျမင္ေတာ႔  ပါးျပင္ေပၚ စီးက်ေနတဲ႔ မ်က္ရည္ေတြကို သုတ္လိုက္ၿပီး " ျပန္ရေအာင္"တဲ႔။  သူမ ေခါင္းညိတ္ျပမိလား မသိ………  အေမက ဆိုင္ရွင္ကို ဖုန္းခ က်သင့္ရာ ရွင္းၿပီးေတာ့သူမတို႔ သားအမိႏွစ္ေယာက္ ဆိုင္ ထဲက ထြက္ခဲ့ ၾကသည္…  သူမ သိေနပါသည္…. အေမရဲ႕မာနေတြကို…. သူမတုိ႔ဘဝအတြက္ အေမစေတးခဲ့တဲ့ဆိုတာကို ေတာ့ သူမသိေနခဲ့ပါၿပီ။  အိမ္အျပန္လမ္းမွာ…အေမ့ရဲ႕ေအးစက​္ေနတဲ့လက္ေတြကို…သူမလက္ေတြနဲ႔တင​္းက်ပ္စြာျပန္လည္ဆုပ္ကိုင္ရင္းမ​ွ… အေမမသိ လိုက္္တဲ့မ်က္ရည္တစ္စက္…ပါးျပင္​ေပၚေႁခြခ်လိုက္မိသည္။ ၿပီးေတာ့ရင္ထဲမွာတိုးတိုးေလးေျပ​ာမိသည္။  "အေမ့လိုသမီး ဘယ္ေတာ့မွမငိုေစရဘူးအေမ…"                               ​ xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx​xxxxxxxxxxxxx                               ​                         (ၿပီး)    သစၥာရွိေသာ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာကို ေပးစြမး္ႏိုင္ေသာ ကိုယ္ျဖစ္ရလို၍….  ခ်စ္သူ၏ သစၥာရွိေသာ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာကိုပိုင္ဆိုင္ခြင​့္ ရရွိႏိုင္ေသာ ကိုယ္ျဖစ္ရပါလို၏….      Written by NORAH     

by: Pann Chuu Chuu